|
 |
Om zes uur gaat m'n telefoon. In de ochtend! Hij ligt altijd naast m'n bed, want hij is ook m'n wekker. Hij is dus echt dood, mompel ik in mezelf als ik opneem. Net voor het slapen gaan, hoorde ik dat het gerucht gaat dat hij overleden zou zijn.
Michael Jackson benoemde zichzelf The King Of Pop. Toen hij dat deed was dat niet eens zo'n gek idee. Sinds Thriller is hij de onbetwiste grootste ster van de jaren tachtig en negentig.
Ach, het verhaal Michael Jackson is meer dan bekend. Tyranieke vader slaat zijn vier, vijf jaar oude zoontje bij tijd en wijle letterlijk het podium op. Kindsterretje tegen wil en dank groeit op tot een verlegen volwassene die lijdt aan het Peter Pan Complex en ondertussen de ene na de andere geniale plaat het levenslicht doet zien.
Vanmorgen meldde iemand mij dat Jackson een vuile profiteur was en Elvis de enige echte King was. Gelukkig is muziek geen wedstrijd. Natuurlijk heeft Jackson zijn bronnen en invloeden, net zo goed als Presley die had. En beiden deden zij daar iets unieks mee.
Ik heb zijn naam vandaag ook al een keer of vijf in verband met pedofilie gebracht worden. Ik geloof er niet zo veel van. Hij is tenslotte ook vrijgesproken, een uitspraak waar in mei 2005 zo rijkhalzend naar uitgekeken werd dat Nova twintig minuten lang live een open deur van het gerechtsgebouw uitzond van waaruit het oordeel zou luiden.
Ik hoef niet te weten welke medicijnen hij gebruikt. Ik hoef niet te weten dat hij bijna failliet is. Het interesseert me niet dat hij een halve seconde zijn kind uit een hotelraam heeft gehouden. Als er op alles wat in mijn leven gebeurt een tv-camera gericht staat komen er ook beelden waar ik liever niet aan herinnerd wil worden. Ik hoef de hysterie van de Amerikaanse roddelmedia niet. Jammer dat hij er niet meer is. Net nu het wat minder om het gedoe en weer wat meer om de muziek ging, eindigt zijn leven. Hoe had hij dat willen redden, die vijftig shows in Londen? Dat had nooit zo'n sprankelende wervelwind kunnen zijn als hij eerder door de stadions joeg. Ik zie hem nog in een rolstoel voortgeduwd worden. Een van de mannen die voor hem werkt houdt een paraplu boven zijn hoofd omdat de zon in Californië veel te fel schijnt voor de Koning van 57 kilootjes zwaar. Een zieke, frèle man. Ik had van hem nog wel een nieuwe plaat willen horen. En dan nog een. Hoe zou een zeventig jarige Michael Jackson klinken? Zou hij net zo indrukwekkend kwetsbaar oud worden als Johnny Cash? Zou hij ooit alle pijn, alle vernedering en alle frustratie uit zijn afgenomen kindertijd in schrijnende teksten kunnen omzetten? Zou hij misschien zelfs nog een keer een genre kunnen overstuigen?
We zullen het nooit weten. En dat vind ik jammer. |
| |
 |
|
 |
|
|
Heb jij een leuke tip voor Leo?
Tips voor een van zijn boeken, komt binnenkort iemand optreden in Nederland... Mail het Leo!
>> TIP MELDEN
>> TIPS BEKIJKEN
|
|
City to City
City to City is een prachtig vormgegeven full colour lees- en bladerboek over de steden die de bakermat vormen van de popmuziek, zoals Memphis, Detroit en San Francisco maar ook Londen, Parijs en Den Haag.
>> LEES VERDER |
|
|
|
